۱-مشرک دانستن پدر امیر مومنان)در حالیکه ابوطالب فخر اسلام است این سنی حنفی اورا مشرک می داند
۲-دفاع تام وتمام از خلفا بویژه عمر واورا امیر مومنان خطاب کردن ودر وصف او حدیث جعل کردن
۳-دفاع از معاویه وکرامت برای او تراشیدن
۴-تغییر دادن داستان حضرت صدیقه طاهره وماجرای نابینا وگذاشتن نام عایشه به
جای ایشان
۵-تاریخ مصرف برای شریعت ودین قائل شدن در زمان رسیدن به حقیقت
۶-استفاده از الفاظ رکیک وفحشهای بسیار زشت در اشعار وسایر آثار
۷-اهانت به تشیع ومسخره کردن شیعیان واباعبد الله
۸-بکار بردن واژه رافضی برای شیعه در اشعار مختلف
۹-ترویج رقص سماع ورقصیدن در بازار ارمنیان وسماع را به جای نماز معرفی کردن
۱۰-تهیه شراب برای شمس تبریزی وصدها مورد مفسده انگیز دیگر
امیدوارم که انسانهای با بصیرت کمی تدبر کنند وبه جای اینکه مولوی را بخواهند از این وآن بشناسند سری به مثنوی بزنند وببینند چه خبر است
در ضمن کتاب نقد مثنوی آیت الله میرزا علی اکبر مصلایی از انتشارات انصاریان بسیار در این زمینه جالب عمل نموده است